Dijital Sanat

Bu yapıt, kamusal alanda konumlanan monumental bir heykeldir. Heykel, evlilik kurumuna dair yerleşik kabulleri sorgulayan hicivsel bir öneridir. İlk bakışta tanıdık bir form olan alyans, yalnızca birlikteliğin simgesi olarak değil; aynı zamanda kuşatan, sınırlayan ve sabitleyen bir yapı olarak kullanılmıştır. Heykelin merkezinde yer alan, metal alyans formunun içine sıkışmış iki kereste ve istiflemeyle elde edilen yığın, izleyiciyi kayda değer bir gerilim alanına davet eder. Kerestenin standartlaştırılmış, işlenmiş ve değiştirilebilir yapısı, bireyin tekilliğinin törpülenmesine; istiflenme ise bu tekilliklerin daha geniş bir düzen içerisinde hizalanıp şekil almasına işaret eder. Bu düzen, yalnızca fiziksel değil, aynı zamanda toplumsal ve ekonomik bir örgütlenmenin de ifadesidir. Michel Foucault’nun normların içselleştirilmesi yoluyla işleyen iktidar kavrayışı ve Pierre Bourdieu’nun toplumsal yeniden üretim kuramına ait mekanizmalarına dair düşünceleri yapıtla birlikte okunabilen değerli alt metinlerdir. Evlilik, bu bağlamda yalnızca bireyler arası bir bağ değil; aynı zamanda sürekliliği sağlanan bir sistemin önemli bir mekanik dişlisidir. Bu eleştirel zeminde heykel, izleyiciyi, evliliği romantik bir birliktelikten öte, normatif, ekonomik ve ideolojik katmanları olan bir yapı olarak yeniden düşünmeye çağırır. Hiciv, burada açık bir karşı çıkıştan ziyade, tanıdık olanı yabancılaştıran ve onu görünür kılan bir araç olarak kullanılmıştır.