Ahşap Eserler

AÇIKLAMA: 
‘Düşüncem, Ben’den başka bir şey değil: Bu yüzden duramıyorum. Düşündüğüm için var oluyorum ve düşünmekten alıkoyamıyorum kendimi. Şu anda bile var olmaktaysam- ki korkunç- bunun nedeni var olmaktan korkmamdır. Düşünceler büyük bir baş dönmesi gibi ardımda doğuyor, başımın arkasında doğduklarını hissediyorum…Karşı durmazsam, önüme geçiyorlar, gözlerimin arasına geliyorlar. Çoğu kere karşı koyamıyorum, düşünce büyüdükçe büyüyor ve birden sınırsızlaşarak, tepeden tırnağa dolduruyor beni, varoluşumu yeniliyor.’

Jean Paul Sartre (Bulantı)

Sanallığın dünyayı saran beşiğinde, bir o yana, bir bu yana sallanırken, içimizden sızan varlığın ağırlığıyla gerçekliğin peşindeyiz. Bize ait en iyi düşün içinde yarı farkındalıklı yarı farkındalıksız bir halle başka bize düşerken buluyoruz kendimizi. Aklıma gelen tek bir sorunun cevabını arar buldum bu işi yaparken: O vakit insan ne zaman var olmuştur? Doğduğunda mı var olduğundan söz edilebilir yoksa kendi düşü olan en iyi haline ulaştığında mı var olacaktır? ‘Kendini gerçekleştirmek’ sanırım bu düşün tezahüründen doğan bir kavram. Sorunun cevabını bulsam da kendi adıma, yine de bu iş, sadece bir meşe kütüğünün insan olma düşüdür.